İçeriğe geç

Büyük felaketin çöküntüsünden: Özlemler ve gözlemler

Korkunç depremin ardından gözlemlerimizi ve özlemlerimizi paylaşmak zorundayız. Evet, özlemlerimizi de, ki gerçekleşirlerse çekilen acılar bir nebze işe yaramış olsun!

GÖZLEM: KÖTÜLÜK VE İSRAF

Neredeyse çeyrek yüzyıllık AKP iktidarının bu ülkeye yaptığı en büyük kötülük halkımızı “onlar” ve “biz” öbeklerine ayırıp, kutuplaşmayı körüklemek, “onlar”a duyulan nefretten oy devşirmek çabası olmuştur.

Bu zehirli retorik yalnızca sözde kalmamıştır: Ülkenin en nitelikli insanları “onlar”dan oldukları şüphesiyle devlet kadrolarından ve ulusal sorumluluklardan uzak tutulmuştur. Sonuçta, ülkenin kaderi liyakatsiz insanlara bırakılmıştır.

Korkunç yıkımın başta gelen nedeni bu vahim tercihtir.

Hiçbir zaman sömürge olmamış olan Türkiye insan sermayesi açısından zengin bir ülkedir. İyi mühendisleri, teknisyenleri, uzmanları vardır. Ama ne yazık ki, rol ve görev dağıtımında, komprador arayan sömürgeci kafası egemen olmuş, “biz”den olanlar seçilmiş, en iyiler, “onlar”dan olduğu için dışlanmıştır.

Bu ne büyük bir kötülük, ne ağır bir israftır!

Depremin ardından hayranlıkla izlenen yardım canlılığı, “onlar” diye dışlanan kesimde ne büyük bir birikim, ne coşkun bir enerji, ne kadar derin bir vatan sevgisi olduğunu ortaya koymuştur.

Ve onların, bu performansına karşı AFAD’ıyla, Kızılay’ı ile partizanlığa kurban edilmiş kurumlar sönük ve yetersiz kalmış, yaygın eleştiri almıştır.

ÖZLEM:

Zehirli “onlar-biz” retoriği yerine “hepimiz biriz” vurgusu; liyakatin ön plana çıktığı, partizanlıktan arınmış işe alma ve terfi politikaları… Özgürlük: Suçlama değil, tartışma atmosferi…

GÖZLEM: ASKERİN ROLÜ

Eleştirilen uygulamalardan birisi de, askerin kurtarma ve koruma amaçlı olarak sahaya sürülmesinde geç kalınması oldu.

Her ulusun tarihten gelen refleksleri vardır. Afetlerde askerden yardım beklemek böyle bir sosyo-kültürel reflekstir. Bizim buralarda bir numaralı devlet kurumu ordu olagelmiştir. Bunun yararını da zararını da görmüşüzdür.

Osmanlının çöküşünde en reformcu ve nihayetinde kurtarıcı olan bu kurumun, 1960’lardan sonra günlük siyasete karışıp kendisini ülkedeki tek kurum sanması ve öyle davranması hırpalayıcı olmuştur. Ancak, FETÖ’cülerin teşvikiyle, askeri okulların, hastanelerin, yardım kurumlarının kapatılması, toplumsal etkinlik alanının daraltılması önemli bir boşluk bırakmıştır. Bu felaket bunu bir kez daha göstermiştir.

ÖZLEM:

Ordunun, toplumun tüm kurumları gibi liyakatli kadrolara kavuşması için okullarının, hastanelerinin ve kurumlarının yeniden açılması, saygınlığının onarılması için çaba gösterilmesi…

GÖZLEM: ANTİ-İLETİŞİM MEDYASI VE GÜVEN

İnanılır ve güvenilir bir medyaya en çok ihtiyaç duyulan zamanlardan biri afet ve toplumsal karışıklıklardır. Birilerinin her zaman ve her koşulda doğruları söylemesi ve bunun halk tarafından bilinmesi gerekir. AKP iktidarının geleneksel medyayı ele geçirme ve etkisizleştirme politikaları ne yazık ki başarılı olmuş ve ülke neredeyse inanılıp güvenilen haber kaynakları tamamen kurumuş bir çöle dönüştürülmüştür. Varlığını hala sürdürmeye çalışan tek tük hakikat sebillerini unutmuyorum. Ancak, ürünün çoğu çürüktür, anti-iletişimdir. Bu çok sağlıksızdır. Türk demokrasisinin en ağır kusurlarından biridir. Kriz patlak verince büyük bir kesimin sosyal medyaya hücum etmesinin nedeni de budur. Kuşkusuz onun da tuzakları vardır.

ÖZLEM:

Babıali’nin bir zamanlar güvenilen amiral gemilerinin anti-iletişimci korsanlardan kurtulup yeniden medyanın demokratik misyonuna sadık gazetecilerin eline geçmesi. Basın ve ifade özgürlüğü. Tarafsız demokratik denetim mekanizmaları…

GÖZLEM: İŞKENCE VE HUKUKUN ÜSTÜNLÜĞÜ

Koşullar ne kadar zor olursa olsun hukuk her zaman geçerli olmalıdır. Demokrasilerde “hukukun üstünlüğü” kavramı bunu talep eder. Bu talep, yağmacılık ve hırsızlık yapan alçaklar için de geçerlidir. Kolluk güçlerinin görevi, Türk olsun Suriyeli olsun, onları yakalayıp yargı mercilerine teslim etmekten ibarettir. Onlara kameralar önünde işkence etmek bu göreve dahil değildir!

Bazıları öfkeleri nedeniyle ne kadar alkışlarsa alkışlasınlar, bu işkencecilerin yaptıkları hem yerel hem de uluslararası yasalara göre suçtur. O görüntülerin yarın öbür gün birilerince Türkiye’nin işkenceci devlet olduğunun delili olarak kullanılması beklenebilir. Tabii, işkenceciler de sorumlu tutulabilir.

Malum işkence insanlık suçudur ve zaman aşımı yoktur. Türkiye’de asla yeri olmamalıdır. Olmamalıydı.

ÖZLEM:

Her yerde her zaman hukukun üstünlüğü.

GÖZLEM: MİLLETVEKİLLERİNİN TUTUMU

Tek adam rejimi altında sersemlemiş olan tüm kurumların, bu arada yasama organının bir an silkinip sorması gerekir: Demokraside benim asal işlevim nedir? Bu ülke bana niçin para veriyor? Ben bir onaylama makinesi miyim?

O yasama organı ki, emir yüksek yerden olduğu için, 58 deprem araştırma önergesini reddetmiş, yedi kez imar affı çıkartmış!

O araştırmalardan biri yapılsa, gerçekler ortaya çıksa, belki bu kadar insan ölmeyecekti!

Demokratik asal görevlerini yerine getirmeyenlerin enkazın altından çıkan masum insanların cansız bedenlerine baktıkça ne hissettiklerini merak etmiyorum.

Merak etmiyorum çünkü büyük bir olasılıkla bu konuda da yüksek yerden talimat beklemektedirler.

ÖZLEM:

Tek adam rejimine son! Tüm kurumların ve bürokratların asal görevlerini yaptıkları bir demokrasi!

ABSTRACT

It has been a very difficult week, with harrowing news coming from the earthquake region. Here are some of my observations: The polarizing “us” against “them” policies of the AKP has done great damage to the Turkish administrative system, leading to a significant drop in the quality of certain public services. Construction and city planning has been among those services. The absence of a credible media and rule of law has been badly felt during the rescue operations. The torture of the pillagers caught by the security services in from of cameras cannot and should not have been condoned. Institutions that were negligent in carrying out their jobs before the catastrophe include the legislative organ; The National Assembly turned down 58 requests of inquiry concerning earthquake related matters. On the whole: It was the system that collapsed: More democracy is badly needed!

Paylaş:

4 Yorum

  1. Nejat Uçaner Nejat Uçaner

    Çok doğru gözlemler, çok haklı .ve güzel özlemler sevgili hocam.
    .

  2. Bülent püsküllü Bülent püsküllü

    Selam baba.ne güzel özetlemişsin “tek adam rejimine son”bu ne artık ya 100 yıllık cumhuriyetin 1/4 bularla geçti. geçen 1/3 ü ortadan yok ettiler……..ne yazık ki hâlâ bunlara alternatif bir adam çıkmadı ya yuh yani…..
    Bu arada askerde sıra dayağı yiyen bir nesiliz biz,kurunun yanında yaşta yanıyordu bir kişi yüzünden bütün takım bütün bölük dayak yiyorduk . suriyeliler yada kaçaklara yapılan muamelede bu bence birkaç kendini bilmez yüzünden hepsini suçlamayalım,bunları başımıza kim bela ettiyse onları suçlayalım…..ben olası bir istanbul depreminde açlıktan susuzluktan barınmadan önce ailemin ve dostlarımın güvenliğini düşünerek tedbirimi bir kaç sene önce almıştım…..silah……gerisini zaten devletçe milletçe Allaha bıraktık. Saygılar ….

  3. Haluk kardeşim ne güzel ozetlemissin olan biteni. Basında senin gibileinin olmayışı ne üzücü…

  4. Murat Arıkan Murat Arıkan

    “Demokratik asal görevlerini yerine getirmeyenlerin enkazın altından çıkan masum insanların cansız bedenlerine baktıkça ne hissettiklerini merak etmiyorum.”

    Üzerine düşünülmesi gereken bir nokta.
    Hırs vicdanı köreltince hisler işe yaramıyor sanırım.
    Ama bu körelme, sadece görevlilerde değil onları tekrar tekrar onaylayanlar için de geçerli diye düşünüyorum.
    Toplum olarak henüz dibe vurmadık, bence daha yolumuz var.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir